vedasız ayrılğım...

vedasız ayrılğım
Belki de herseyin bir zamanı var ne yapsak ne etsekte bos hayatıtanımlamak ise cok zor bak ne umdum ne buldum şimdi enkaza ugramıs birsehir misali, yüregim yaralı bir kusun cırpınısalrı gibi haykırıslarımacılarım bagırsam duyulmaz aglasam care olmaz ve şimdi vakit ayrılıkayrılık vakti zaman suskun insanlar suskun ben suskun yüregimse ilkdefa suskun anlamak ve anlatmak zor ayrılıgı ona,çünkü bu ayrılıkbaksa bir ayrılık dönüsü yok tüm anılar ve hatıralar hepsi ama hepsiyarıda kalmıs bir mektup misali belki zamanı geldiğinde acılıpokunacak belki hatırlamamak için hiç acılmıycak çünkü bu kadar yarıdakalmıslıgı hissetmek dayanlımaz bir sancı veda sı bile olmayan birayrılık tüm tüm yarıda kalmıslıklar dostlarım o sevdiğim meslegimhayallerim aşkım vedası olmayan ve en acı olan bababmın ayrılıgı nekadar acı ne kadar acayip bişey miş hayat oysa ayrılıgım gidişimböyle olmayacaktı daha zamanı vardı, vedalarım,sindire sindireyasayacklarım hepsi hepsi yok oldu işte, ve yine hayata yenikdüşmüşlüğün acısı ….şimdi o karanlık gecler de yasnacakyalnızlıklarım geilr aklıma belki kimsem olmayacak yanım da belkiparsızlıgım devam edecek ve geride bıraktıklarım ve tabi keskelerimbunlarla yasamak ne karda zor olcak tahmin edebiliyorum biliyorum agırbir yasam zehir gibi beni bekliyo …yorgunum artıkgitmelerin tümüne sussun ayrılıklar umutsuzluklar istiyorum ve yinebiliyorum hayat devam ettikçe ne ayrılıklar ne umutsuzluk nedeumutsuzluklar bitmeyecek